Jelle Reumer

Jelle Reumer studeerde biologie met als specialisatie paleontologie en promoveerde in 1983 op een proefschrift over fossiele spitsmuizen. Hij werkte van 1984 tot 1986 bij de Université de Genève aan de taxonomie van de Afrikaanse klauwkikkers. Sinds december 1987 is hij directeur van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam dat onder zijn leiding een spectaculaire metamorfose heeft ondergaan: van een treurig en weinig in het oog springend museum in Blijdorp tot een dynamisch museum op een culturele toplocatie.

In februari 2005 is hij benoemd tot bijzonder hoogleraar Vertebratenpaleontologie aan de faculteit Geowetenschappen van de Universiteit Utrecht. Jelle Reumer is vooral geboeid door evolutie en ecologie, en de wisselwerking tussen die twee, waardoor het leven zich in al zijn diversiteit heeft kunnen ontwikkelen. Paleontologie is daarvoor volgens Reumer een bij uitstek geschikte wetenschap, omdat het de ontwikkeling van het leven registreert en interpreteert. Een indrukwekkend aantal populairwetenschappelijke artikelen staat op Reumers naam, net als vijf recent uitgebrachte boeken: Stadsecologie (2000), Plant je voort! (2003), De ontplofte aap (2005), Opgeraapt Opgevist Uitgehakt (2008) en Een prachtige puinhoop (2009).

http://www.nmr.nl/nmr/home.do